In liefde of met angst naar huis? Wat ik zag bij Derek Ogilvie
Let op: in deze blog schrijf ik over zelfdoding en geweld. Komt dat te dichtbij, zorg dan goed voor jezelf. Praten kan bij 113 Zelfmoordpreventie: bel 113 of gratis 0800-0113, of chat via 113.nl.
Elke zomer ga ik op pad. Dan bezoek ik demonstraties en kijk ik hoe collega's werken. Zitten we met mediumschap nog op het goede pad? Klopt wat ik mijn studenten leer nog met wat ik op podia zie? Dit jaar kwam Derek Ogilvie naar Nederland. Ik kocht een kaartje.
Vijftien jaar later
Vijftien jaar geleden zat ik ook al bij hem. Toen in een zaal met duizend mensen, hoog op de tribune, ver van het podium. Ik vond hem destijds mysterieus en soms bijna manisch. Ik dacht: hij is vijftien jaar gegroeid, ik ook. Hij verdient een nieuwe kans.
Op 19 september liep ik met drie vriendinnen het Carlton President Hotel in Maarssen binnen. In de lobby kwam ik drie collega-mediums tegen die net uit zijn middagsessie kwamen. Ze hadden het nog over mij gehad: wat zou Rosita ervan vinden? Ze vertelden wat er voorbij was gekomen. Een treinongeluk, een steekpartij, zelfdoding en heel veel vrachtwagenchauffeurs. Ik hoorde het aan en besloot toch open naar binnen te gaan. Wie met een mening naar een demonstratie gaat, kan beter thuisblijven.
Bubbels en een zaal die verstrakt
Zestig mensen in twee kringen, met Derek in het midden. Dichtbij en intiem. Hij begon met een half uur uitleg. De zaal werd verdeeld in bubbels van vier tot zes mensen. Zat hij in jouw bubbel, dan mocht je reageren. Zat je daarbuiten, dan hield je je mond. De overledenen zaten volgens hem op de tafels, en praten of bewegen zou ze verstoren.
Daar begon ik al iets van te vinden. Toch hield ik me in. Laat hem eerst maar werken.
Toen ging de muziek hard. Derek rende door de zaal en maakte stekende bewegingen langs de bubbels, heel agressief. Op de eerste rij zag ik mensen terugdeinzen. Later ging hij achter iemand staan, handen op haar schouders, en fluisterde naast haar gezicht alsof spirit hem iets toevertrouwde. Je voelde de zaal verstrakken.
Het patroon
Na een tijdje zag ik hoe het werkte. Jo, wie begrijpt Jo? Jo, Jo, Jo. Pieter. Een verpleegster. Een vrachtwagenchauffeur. Hij liep langs de bubbels en keek wie reageerde. Ging er een hand omhoog, dan vroeg hij: voor wie kom je? De ontvanger ging vertellen. Daarna liep hij naar het midden en vatte samen wat er was gebeurd, met zijn armen wijd. Isn't that amazing?
Klopte iets niet, dan legde hij een lijn naar een andere bubbel. Toen een vrouw zei dat de moeder van haar overleden neef ook al in spirit was, draaide hij zich om: dan kan hij zijn moeder niet vinden. Ik zag haar schrikken. Stel je voor dat je dat mee naar huis neemt.
Wat wel klopte
Er kwamen bewijzen voorbij die echt goed waren. Bij mij klopte best veel, ook dingen die helemaal niet algemeen zijn. Een datum bleek de sterfdag van de man van mijn vriendin. Een vrouw in de zaal had in de auto tegen haar dochter gezegd: als het echt is, komt hij met knopen. Hij kwam met knopen. Je zag hem er zelf van schrikken.
Hij zag ook dat ik medium ben, en dat de power die avond via mij liep. Dat klopte met wat ik voelde. Mijn gids James heeft me eens uitgelegd dat spirit altijd wil slagen. Ze willen laten zien dat de dood niet bestaat, en gebruiken daarvoor de power die in de zaal aanwezig is. Spirit bezorgt de boodschap altijd, in welke envelop dan ook. Of die envelop schoon is, ligt aan het medium.
Waar het misging
Goede bewijzen zijn het begin van een reading. Wat je ermee doet, bepaalt of iemand geheeld naar huis gaat. Hier bleef het bij losse stukjes. Niets werd afgemaakt, niets doorgezet.
Bij een vrouw kwam seksueel misbruik ter sprake, iets waar ze nog nooit over had gepraat. Op dat moment deed hij het nog netjes. Hij zei dat hij het knap van haar vond. Daarna ging hij in het midden staan en vertelde het hele verhaal opnieuw aan de zaal. Ik wilde opstaan en de microfoon uit zijn handen pakken.
Bij een jonge vrouw zei hij dat ze spirit voelde. Dat klopte. Toen begon het gefluister: ze zijn in je kamer, ze zijn in je kamer. Ik zag haar verstijven. Ze kon niets meer zeggen. Hij maakte een horrorfilm van iets wat een geschenk kan zijn.
Stel je voor wat je daar ook kunt zeggen. Je voelt spirit, klopt dat? Wat mooi dat ze er zijn om je te beschermen. Je opa let op je. Dan neemt ze geen angst mee naar huis. Dan loopt ze haar kamer in en denkt: dankjewel, opa.
Na afloop ben ik naar haar toe gegaan. Ik heb haar verteld dat wat zij voelt er is om voor haar te zorgen. Gelukkig had iemand anders al even met haar gesproken.
Spirit werd die avond neergezet als boos en gefrustreerd. Ze moesten gekalmeerd worden. Wie niets weet van mediumschap en zijn dierbare komt zoeken, gaat met die beelden naar bed.
Hoe ik het leer
In mijn lessen levert het medium het bewijs. De ontvanger zegt ja, nee of weet ik niet. Ik heb hier een man. Hij was brandweerman. Zijn stal is afgebrand. Wie herkent dat? Daarna bouw je het contact op, zet je door en rond je af, zodat de healing kan plaatsvinden. Precies daarvoor doen we dit werk.
Getest
Derek is in 2008 getest. Psycholoog Chris French vond geen bewijs voor telepathie, en in de test van James Randi scoorde hij op toevalsniveau. Hij huilde daarna. Dat begrijp ik. Als je echt gelooft dat je dit kunt, komt zo'n uitslag hard binnen. Hersenmetingen lieten wel iets afwijkends zien, net als bij sommige andere mediums. Daar ben ik groot voorstander van: meer onderzoek, zodat we kunnen zien wat er gebeurt. Die tests gingen overigens over zijn werk met baby's. Over zijn werk met overledenen zeggen ze weinig.
Twee vragen
Ga je naar een demonstratie? Neem dan twee vragen mee. Wie levert hier het bewijs? Ga ik in liefde naar huis, of met angst? Een goed getraind medium levert zelf het bewijs en zorgt dat het antwoord op die tweede vraag altijd liefde is.
Wil je het hele verhaal horen? Luister aflevering 91 van De Mediumschap Podcast. Ben jij ooit bij Derek geweest? Ik hoor graag wat jij ervan vond.
Rosita X