fbpx

Velen van ons denken aan de Spirituele wereld als iets ver weg, daarboven of ergens daaro. In ieder geval niet hier op aarde. Het is duidelijk een andere dimensie, of de andere kant, de hemel of het paradijs hoe hij het ook noemt het is allemaal ver weg.

 In alle grote boeken gaan we erheen en wachten we, we wachten op een wederkering of op wederopstanding. Of we gaan naar de hel naar het vagevuur zelfs. Spirit leeft volgens deze grote boeken in ieder geval niet op één plek, er zijn niveaus en er is zeker weten een verschil van goed en slecht. En we wachten ok nog eens om weer terug te komen.
Of je moet bepaalde pijlers halen om in vrede en in de eeuwigheid te kunnen leven. Het is in ieder geval allemaal heel ver weg of buiten ons bereik. In spiritualisme wordt ook gesproken over meerdere regionen.
Emanuel Swedenborg sprak over het feit dat de sluier het dunst was rond slapen en waken. Emanuel Swedenborg was een Zweedse wetenschapper, wiskundige en uitvinder die begin van de 18e eeuw leefde. Hij krijg dromen en visioenen zo rond 1744, wat er daarna voor zorgde dat hij spiritueel ontwaakte en zijn eerste boek ging schrijven ‘The Heavenly Doctrine’ hij wilde met dit boek een poging doen om het christendom te laten inzien dat het ook anders kon. Swedenborg praten over de hel ook als een toestand. En dat was best wel een bijzondere uitspraak in die tijd.
Andrew Jackson Davis, 100 jaar later. Zag de dingen toch weer anders.
Davis zij over de spirituele wereld dat het niet een plek was met moeilijke niveaus. Volgens hem bestond de geestenwereld hier om ons heen.

“En zie! Nu ben ik in de spirituele wereld”.

Was een uitspraak van hem om daarna te vertellen dat hij dus gewoon nog hier was op dezelfde plaats en nergens anders heen. Hij was ook degene die eigenlijk het moderne spiritualisme “voorspelde” in zijn boek  

 Als werkend medium heeft mijn contact met spirit me ook veel inzicht gegeven over de spirituelewereld. Net als Davis denk ik niet dat de Spirituele Wereld een locatie buiten de wereld is. Ver weg of ergens daaro. Maar gewoon hierin en om ons.
Want als ik contact maak met deze wereld, doe ik dat door mijn vibraties te verhogen.
Mijn aandacht te verleggen.
Tegelijkertijd moeten diegene in spirit hun vibraties verlagen om mij te bereiken.
Ze bereiken me niet vanaf een andere locatie, ver weg hier vandaan. Nee ze bereiken vanuit een andere vibratie. Als we beseffen dat al de boeken ons iets vertellen vanuit een eigen inzicht in de tijdsgeest waar het zich afspeelde. 
Maar wat zijn deze boeken dan eigenlijk waard? Echt waard. En waarom wordt er nog steeds naar gerefereerd. Met dingen als slechte geesten en donkere entiteiten. 
En is het dan ook niet goed om je eigen vibratie te verhogen en zelf te voelen hoe het zit.

De spirituele wereld is liefde.
Een liefde die wij niet direct begrijpen maar wel degelijk kunnen voelen.
Dus waar is “jouw” spirituele wereld?
De mijne is om mij heen waar ik enkel mijn vibratie verander en daar zijn ze. Ik ben dan in de spirituele wereld en vice versa.