Wat een mens in werking zet!

Of eigenlijk een  tumor in werking kan zetten.

Verwar het aub niet met humor want dat ding is weinig grappig. Het heeft totaal geen gevoel voor enige humor. Het hangt er maar wat, een soort lastig te wezen. Maar enfin je bent er mee behept dus ik hou er maar van. Ik heb het maar lief zodat het blijft waar het is. Zodat het niet het zich beweegt of ergens anders zijn stempel op drukt als een jankende puber. Nee ik heb het lief en laat het vooral zijn voor wat het is. 

Dan heb je zo’n uitslag zo’n tumor.

En roepen er een paar Rosita we sturen  je healing. Die mensen bellen, mailen andere die weer andere bellen, en mailen.

En wat er toen gebeurde 100de misschien wel 1000 mensen zijn betrokken verbinden zich voor mij. Om beter te worden. Om weer aan de slag te kunnen. Zoveel liefde… wat moeten we stralen met zijn allen. Wat een licht zal ervan uit ons gaan. Als we dit al om 1 simpele Rosita kunnen waar moeten we dan met zijn allen echt toe in staan zijn? Verbintenis, kracht, liefde, laten we nooit vergeten dat we nu voor altijd met elkaar verbonden zijn. We zijn nu nooit meer los van elkaar dus mocht er waar ook ter wereld hulp nodig zijn. Hoeven wij enkel aan deze kracht te denken. Om elkaar weer te vinden. Om zo weer de stekker in het stopcontact te steken. En die liefde die kracht te gebruiken. Door een gedachte door een gebed. Meer niet!

Was de tumor maar zo simpel. 

Maar jongen jij gaat het echt voelen. Om zo zonder te vragen binnen te dringen. Je mag er voor nu even wezen. Maar je moet helaas het pand verlaten. En dan zullen we jou later bedanken dat jij er voor zorgde dat wij 1 brother/sisterhood waren. 

Tegen deze liefde kan niets op! En ik voel em en voel me gedragen! 

Rosita x

0